آخرین اخبار

1. شهريور 1396 - 13:07   |   کد مطلب: 43581
افتاب کنگاور:سال های متمادی است که مردم و برخی مسوولان کنگاور کرمانشاه دیار آناهیتا،سنگ فاخرترین بنای سنگی ایران بعد از تخت جمشید را به سینه می زنند ولی همچنان سایه سنگین سکوت آنان در پرونده جهانی شدن این معبد دیده می شود.

 باز هم کنگاور بی نصیب ماند و در سی و نهمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو خبری از نام و نشان کنگاور نشد.

از آناهیتا در ایران یادواره هایی (شامل معابد و کتیبه ها) در همدان، شوش، کازرون و آذربایجان، کرمانشاه و کنگاور به جای مانده است که معبد آناهیتا در کنگاور مشهورترین معبد منسوب به آناهیتا در ایران است.

معبد آناهیتا به لحاظ ارزش تاریخی از جمله برجسته ترین آثار و میراث های فرهنگی سرزمین ایران است.

 

معبد آناهیتا که در زیر خاک مدفون بود، براساس کاوش های باستان شناسی با کشف بخشی از دیوار شرقی آن در سال 47 کشف شد.

 

برخی از مورخین این بنا را معبدی برای الهه آناهیتا دانسته اند و آناهیتا به معنای پاک و دور از آلودگی در اعتقاد ایرانیان باستان الهه آب، فرشته نگهبان چشمه ها و باران و همچنین نماد باروی، عشق و دوستی بوده است.

 

سیف الله کامبخش فرد (کاوشگر بنا) آن را به سه دوره هخامنشی، اشکانی و ساسانی نسبت می دهد و مسعود آذرنوش (کاوشگر دیگر بنا) آن را کاخ ناتمامی از خسرو پرویز در اواخر دوره ساسانی می داند.

این بنا بر روی تپه ای با ارتفاع 32 متر و در ابعاد 209 متر در 224 متر ساخته شده است.

 

همچنین ویژگی های منحصر به فرد این محوطه تاریخی توانسته در جذب بیش از 20 هزار گردشگر داخلی و خارجی در نوروز 94 و رونق اقتصادی منطقه هم بسیار تاثیر گذار باشد.

 

این اثر سال هاست در انتظار ثبت در فهرست جهانی یونسکو(سازمان فرهنگی ملل متحد) قرار دارد که یکی از موانع ثبت این اثر در فهرست جهانی یونسکو کامل نشدن پژوهش در مورد سابقه بنا و قطعی نشدن نظریه های مربوط به سابقه تاریخی آن است.

 

 

تاکنون به طور جامع مرمتی در مجموعه تاریخی معبد آناهیتا صورت نگرفته است و چون این بنا از نظر عظمت مطرح است، نمی توان به هر شکلی کار مرمت آن را انجام داد و کارهای مطالعاتی و پژوهشی جامعی در این زمینه لازم است.

 

علیرضا برشاهی مدیر مجموعه تاریخی معبد آناهیتا چندی پیش گفته بود طرح جامع مرمت معبد تهیه و برای تصویب طرح به شورای فنی میراث فرهنگی کشور ارائه شده است.

 

معبد آناهیتا برای جهانی شدن باید در مقایسه با دیگر بناها و آثار تاریخی، در سطح عالی باشد و ارزش های برجسته ی آن اثری پررنگ داشته باشند، کاری که اصلا در آن مشهود نیست.

 

قرار گرفتن معبد آناهیتا همراه با 6 اثر تاریخی آنوبانی، تاق بستان، چارقابی، غار قوری قلعه، طاق خسرو و تکیه معاون الملک در فهرست ثبت موقت یونسکو برای ثبت جهانی نیازمند همراهی، تعامل و پیگیری مجدانه مسوولان استان برای این رخداد مهم شد.

 

کارشناسان معتقدند ثبت یک اثر در فهرست جهانی می تواند مزایای متعددی را برای استان و شهرستان به دنبال داشته باشد؛ مزایایی همچون تخصیص اعتبارات مناسب و جلب توجه گردشگران خارجی و برنامه ریزان سفر آنها برای بازدید از آن جاذبه بین المللی که همه و همه بیانگر تحول اقتصاد محلی است.

 

برابر مفاد کنوانسیون 1972، حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی بیش از همه وظیفه کشوری است که یک اثر جهانی را در خود جای داده است، لیکن این وظیفه از سوی جامعه بین المللی مورد تایید و حمایت قرار می گیرد.

کنگاور در حالی در عرصه بین المللی بی نام و نشان مانده است که محل قرار گرفتن دومین بنای سنگی ایران و 115 اثر تاریخی ثبت شده ملی است و ثبت جهانی نشدن معبد آناهیتا معمایی است سؤال برانگیز که سال هاست حل و فصل نشده است.

 

براساس قوانین یونسکو، هر سال دولت ها فرصت دارند پرونده یکی از آثار فرهنگی یا طبیعی خود را به کمیته «میراث جهانی» یونسکو ارسال کنند البته هر کشور تنها می تواند شاهد ثبت 2 پرونده باشد و این پرونده ها باید دارای توضیحات کاملی از نظر فنی، تاریخی، معماری و سایر موارد مربوط باشد.

 

اما آنچه کنگاوری ها را از نعمت جهانی نام و نشان شهرستانشان محروم کرده است، دلایلی همچون شکسته شدن حرایم برخی از آثار یا کامل نشدن پژوهش در مورد سابقه بناها و قطعی نشدن نظریه های مربوط به سابقه تاریخی آنهاست که این روند و روال کار موجب شده است سال های سال از کنگاور نشانی در یونسکو نباشد.

 

در سال های اخیر بارها به نقل از کارشناسان بر این موارد تأکید کرده ایم که گردشگری کنگاور در یونسکو نام و نشان ندارد، کنگاور برای ثبت جهانی معبد آناهیتا برنامه ای ندارد، متاسفانه ردپایی از آثار تاریخی کنگاور در یونسکو مشاهده نمی شود.

برچسب‌ها: 

دیدگاه شما